Przestronne pomieszczenie za pomocą prostego wyposażenia było przedzielone na kilka części. Z przodu na podwyższeniu, za katedrą lub pulpitem siedział nauczyciel, który zawiadywał nauczaniem, głównie chłopców. (Dziewczęta były uczone przeważnie w domach.) W nauczaniu pojedyńczych klas wspierali go pomocnicy, którzy kształcili w uczniach podstawy czytania i pisania. W starszych klasach uczono również rachunków. Nie brakowało nauczania religii - był to główny przedmiot edukacji.
Młodsi uczniowie siedzieli w wiekszości na ławkach bądź na ziemi, starsi uczniowie pracowali przy stołach, gdzie gęsim piórem namoczonym w atramencie pisali na papierze bądź kredą po jego sczerniałej powierzchni, którą później wycierali ściereczką bądź gąbką.
Pomoce dydaktyczne były proste. Tablica nie była wielkich rozmiarów i zawierała alfabet wielkich i małych liter z danej epoki albo cytat z Pisma Świętego. Obrazy również były proste i przedstawiały rzeczy, zwierzęta oraz rośliny. Dla uczniów nieposłusznych stała w klasie specjalna ławka, nad którą wisiał obrazek przedstawiający osła.
Miotła stanowiła użyteczny środek uzyskiwania autorytetu i respektu nauczającego u powierzonych mu młodych uczniów. Znany jest cytat Jana Amosa Komenskiego: "Metla vyhání děti z pekla!" czyli: "Miotła (rózga) wygania dzieci z piekła!" Karcenie miało być skuteczne, ale nigdy nie sadystyczne.
W miejskich bogatszych szkołach w wyposażeniu izby lekcyjnej znajdowały się bardziej złożone pomoce jak na przykład drewniany mikroskop, klepsydra, zegar słoneczny oraz pomoce do nauczania tzw. realiów: fizyki, chemii, historii i geogarafii.

František Hýbl
Dyrektor Muzeum Komenského v Přerově
darczyńca ekspozycji

Muzeum w Zelowie - Ośrodek Dokumentacji Dziejów Braci Czeskich Parafii Ewangelicko-Reformowanej w Zelowie w rocznicę 200-lecia przybycia na te tereny potomków Braci Czeskich, otrzymało od Muzeum Komenského v Přerově całe wyposażenie oraz pomoce dydaktyczne izby lekcyjnej z czasów Jana Amosa Komenskiego (XVII wiek), w warsztatach którego wszystkie jej elementy ekspozycji były sporządzone.
Realizację projektu dr. Františka Hýbla przeprowadzili Ladislav Novák, Hana Holásková i Renata Skřebská.