Prostorná místnost byla rozdělena jednoduchým nábytkem na několik částí. Vpředu seděl na stupínku za katedrou či čtecím pultem učitel, který řídil výuku, zvláště chlapců. (Děvčata byla vyučována převážně doma.) U jednotlivých oddělení mu pomáhali pomocníci, učící žáky základům čtení a psaní. Ve vyšších ročnících se probíraly i počty. Nechyběla ani výuka náboženství ? hlavní vyučovací předmět.
Mladší žáci seděli většinou na lavičkách nebo na zemi, vyšší ročníky pracovaly u stolů, kde psaly husím brkem namočeným v inkoustu na papír či křídou na jeho začernalou horní plochu, kterou pak mazaly hadříčkem nebo houbou.
Didaktické pomůcky byly jednoduché. Školní tabule byla menší a obsahovala dobovou abecedu velkých a malých písmen, nebo i citát z bible. Rovněž obrazy byly prosté a zobrazovaly věci, zvířata a rostliny. Pro neposlušné žáky byla ve třídě lavice a nad ní letáček s vyobrazením osla.
Metla byla účinným prostředkem jak získat autoritu a respekt vyučujícího u svých svěřenců. Známý je citát J. A. Komenského: ?Metla vyhání děti z pekla!? Trestání mělo být účinné, ne sadistické.
V městských bohatších školách se nacházely složitější pomůcky, jako např. dřevěný mikroskop, přesýpací hodiny, sluneční hodiny a pomůcky pro výuku reálií, fyziky, chemie, historie a zeměpisu.

František Hýbl
dyrektor

Veškerý nábytek a didaktické pomůcky věnovalo v roce 2002 zelowskému Muzeu českých bratří Muzeum Komenského v Přerově, v jehož dílnách bylo vše vyrobeno. Podle návrhu PhDr. Františka Hýbla byla realizace provedena Ladislavem Novákem, Hanou Holáskovou a Renatou Skřebskou.

Sala lekcyjna z czasów Jana Amosa Komeńskiego (XVII wiek)

Przestronne pomieszczenie za pomocą prostego wyposażenia było przedzielone na kilka części. Z przodu na podwyższeniu, za katedrą lub pulpitem siedział nauczyciel, który zawiadywał nauczaniem, głównie chłopców. (Dziewczęta były uczone przeważnie w domach.) W nauczaniu pojedyńczych klas wspierali go pomocnicy, którzy kształcili w uczniach podstawy czytania i pisania. W starszych klasach uczono również rachunków. Nie brakowało nauczania religii - był to główny przedmiot edukacji.
Młodsi uczniowie siedzieli w wiekszości na ławkach bądź na ziemi, starsi uczniowie pracowali przy stołach, gdzie gęsim piórem namoczonym w atramencie pisali na papierze bądź kredą po jego sczerniałej powierzchni, którą później wycierali ściereczką bądź gąbką.
Pomoce dydaktyczne były proste. Tablica nie była wielkich rozmiarów i zawierała alfabet wielkich i małych liter z danej epoki albo cytat z Pisma Świętego. Obrazy również były proste i przedstawiały rzeczy, zwierzęta oraz rośliny. Dla uczniów nieposłusznych stała w klasie specjalna ławka, nad którą wisiał obrazek przedstawiający osła.
Miotła stanowiła użyteczny środek uzyskiwania autorytetu i respektu nauczającego u powierzonych mu młodych uczniów. Znany jest cytat Jana Amosa Komenskiego: "Metla vyhání děti z pekla!" czyli: "Miotła (rózga) wygania dzieci z piekła!" Karcenie miało być skuteczne, ale nigdy nie sadystyczne.
W miejskich bogatszych szkołach w wyposażeniu izby lekcyjnej znajdowały się bardziej złożone pomoce jak na przykład drewniany mikroskop, klepsydra, zegar słoneczny oraz pomoce do nauczania tzw. realiów: fizyki, chemii, historii i geogarafii.

František Hýbl
Dyrektor Muzeum Komenského v Přerově
darczyńca ekspozycji

Muzeum w Zelowie - Ośrodek Dokumentacji Dziejów Braci Czeskich Parafii Ewangelicko-Reformowanej w Zelowie w rocznicę 200-lecia przybycia na te tereny potomków Braci Czeskich, otrzymało od Muzeum Komenského v Přerově całe wyposażenie oraz pomoce dydaktyczne izby lekcyjnej z czasów Jana Amosa Komenskiego (XVII wiek), w warsztatach którego wszystkie jej elementy ekspozycji były sporządzone.
Realizację projektu dr. Františka Hýbla przeprowadzili Ladislav Novák, Hana Holásková i Renata Skřebská.