Spotkanie - 03.-04.04.2004

Zaczęło się parę tygodni temu. Młodzież w Zelowie bawiła się na urodzinach Darii Nowak. Potem opisywała swój świetny humor w księgach gości. Parę osób spoza Zelowa pomyślało, że może by tak pojechać do Zelowa na poprawiny urodzin i pobawić się tam. No w końcu trzeba się integrować! I teraz jest z kim!

I udało się. Nasi bracia i siostry spoza Zelowa dopisali. Przyjechali z Żychlina (Marta Komicz), z Warszawy (Krzysztof Urban) z Łodzi (Julia Lewandowska), z Bełchatowa (Paweł Jancyk) i z Kleszczowa (Heniek Buresz). Było nas dużo. Razem z młodzieżą zelowską na tym spotkaniu przewinęło się 31 osób.

Krzysztof i Julia przyjechali już na próbę dzwonków. Przywitani zostali chlebem i nie solą. Posłuchali, popatrzyli, pojedli kanapki z wegetariańskim smalcem roboty Krzysztofa. Gdy się okazało, że Henryczek nie ma jak przyjechać do Zelowa, Julia, Krzysztof i Ewa, jako szofer pojechaliśmy po niego aż do Kleszczowa.

Gdy wróciliśmy do Zelowa na salce już było pełno osób. Dojechała też Marta Komicz. Miała wyjątkowo długą podróż. Wyjechała z domu już o 10:33! Najpierw przywitania, pozdrowienia, życzenia urodzinowe... Jak już wspomniano obchodziliśmy poprawiny urodzin Darii Nowak, ale też osiemnastkę Bartka Zalisza i dziewiętnaste urodziny Moniki Nowak z dwutygodniowym wyprzedzeniem.

Do około 19:30 rozmawialiśmy ze sobą, śmialiśmy się, niektórzy grali w tenisa stołowego i w piłkarzyki. Jedni troszczyli się o nasze brzuszki i co jakiś czas pałaszowaliśmy różniaste ciasta, ciasteczka oraz piliśmy herbatki lub soczki.

O 19:30 wszyscy na komendę zasiedli na fotelach i na krzesełkach z Bibliami w rękach. Mieliśmy przerabiać 1. rozdział Listu do Rzymian. (W między czasie przyjechał Paweł Jancyk). To spotkanie pod wezwaniem Ducha Świętego rozpoczęliśmy prośbą do Boga o zrozumienie tego co On chce nam przekazać. Tekst przeczytał Krzysztof. Rozważanie prowadziła Ewa. Głównym tematem był grzech. Według tego tekstu grzech to coś zamierzonego (w. 32), a jego konsekwencjami są: wewnętrzna przewrotność człowieka (w. 21,22,28) a następnie także i zewnętrzna przewrotność (w. 23-27). Złe myśli prowadzą do złego działania. My grzeszymy a Bóg się na to gniewa (w. 18). Można to porównać do człowieka, który prowadzi na smyczy swojego psa. Zwierzak się wyrywa, chce iść w drugą stronę niż jego pan. Szczeka, nie chce iść dalej. Pan tak kocha swego pieska, że nie chce ciągnąć go na siłę tam, gdzie ten nie chce... puszcza go ze smyczy... piesek odbiega w druga stronę. "A ponieważ nie uważali za wskazane uznać Boga, przeto wydał ich Bóg na pastwę niecnych zmysłów, aby czynili to, co nie przystoi" (w. 28).

Po rozważaniu niektórzy chcąc posiedzieć w zelowskim barze poszli do niego, jednak okazało się to wielkim niewypałem... nie było już w nim wolnych miejsc. Wobec tego wszyscy znowu spotkaliśmy się razem na salce. Ponieważ co niektórzy czuli burczenie w brzuszkach na stół wyłożono pełny talerz z kanapkami!

Po północy wszyscy wstali i rozległo się radosne "Sto lat!". Oto Bartek stał się pełnoletni! Do godziny 3 w nocy bawiliśmy się, rozmawialiśmy, jedliśmy ciasta, kanapki, chipsy, piliśmy herbatki i kawki. Potem obejrzeliśmy fajną komedię "Zakazany owoc" o tym jak katolicki ksiądz i rabin zakochują się w jednej dziewczynie - koleżance ze szkolnej ławki. Niektórzy uznali ten film za nudnawy i regenerowali siły spaniem swym. Po skończonym filmie wpałaszowaliśmy pyszne śniadanko - kanapki. Ponieważ na dworze było już całkowicie jasno, uznaliśmy za stosowne wziąć poranną kąpiel - tzn. umyć zęby.

Nastał ranek, dzień niedzielny, zaczęliśmy się zbierać. Najpierw Henryczka odwieziono do Kleszczowa. W tym czasie na salce tylko Marta miała tyle siły, by wziąć się za sprzątanie. Bravo! Nasi kochani goście spoza Zelowa postanowili, że odwiozą różnież Martę do Żychlina i tam będą na nabożeństwie. Wyjechali. Resztki młodzieży zelowskiej, które zostały do rana na spotkaniu, nie pojawiając się nawet w domach, poszły od razu na nabożeństwo.

Tak też skończyło się nasze spotkanie integracyjne. Gdzie następne?

Ewa M. Jelinek